گاهی به آسمان نگاه کن
سلامی دوباره
سه شنبه 22 آبان1386 10:37 PM
به آفتاب سلامي دوباره خواهم داد
به جويبار كه در من جاري بود
به ابرها كه فكرهاي طويلم بودند
به رشد دردناك سپيدارهاي باغ كه با من
از فصل هاي خشك گذر مي كردند
به دسته هاي كلاغان
كه عطر مزرعه هاي شبانه را
براي من به هديه مي آوردند
به مادرم كه در آينه زندگي مي كرد
و به زمين كه شهوت تكرار من درون ملتهبش را
از تخمه هاي سبز مي انباشت سلامي دوباره خواهم داد
مي آيم مي آيم مي آيم
با گيسويم : ادامه بوهاي زير خاك
با چشمهايم : تجربه هاي غليظ تاريكي
با بوته ها كه چيده ام از بيشه هاي آن سوي ديوار
مي آيم مي آيم مي آيم
و آستانه پر از عشق مي شود
و من در آستانه به آنها كه دوست مي دارند
و دختري كه هنوز آنجا
در آستانه پرعشق ايستاده سلامي دوباره خواهم داد
به جويبار كه در من جاري بود
به ابرها كه فكرهاي طويلم بودند
به رشد دردناك سپيدارهاي باغ كه با من
از فصل هاي خشك گذر مي كردند
به دسته هاي كلاغان
كه عطر مزرعه هاي شبانه را
براي من به هديه مي آوردند
به مادرم كه در آينه زندگي مي كرد
و به زمين كه شهوت تكرار من درون ملتهبش را
از تخمه هاي سبز مي انباشت سلامي دوباره خواهم داد
مي آيم مي آيم مي آيم
با گيسويم : ادامه بوهاي زير خاك
با چشمهايم : تجربه هاي غليظ تاريكي
با بوته ها كه چيده ام از بيشه هاي آن سوي ديوار
مي آيم مي آيم مي آيم
و آستانه پر از عشق مي شود
و من در آستانه به آنها كه دوست مي دارند
و دختري كه هنوز آنجا
در آستانه پرعشق ايستاده سلامي دوباره خواهم داد
نوشته شده توسط لاویز
| لینک ثابت |
درباره وبلاگ
صفحات زندگی آدم تا یه جایی سفیده
بی هیچ حرف و کلمه ای
درست مثه کاغذ سفیدی که روی میز جلوت می زاری و ساعتها بهش خیره میشی
تا بالاخره داستانتو شروع کنی.مهم نیست کی شروع کنی و چقدر بنویسی.مهم اینه که بالاخره بنویسی...
...و چقدر خوشبختن آدمهایی که دیر یا زود صفحات خالی زندگی شونو از کلمات پر می کنن.
بی هیچ حرف و کلمه ای
درست مثه کاغذ سفیدی که روی میز جلوت می زاری و ساعتها بهش خیره میشی
تا بالاخره داستانتو شروع کنی.مهم نیست کی شروع کنی و چقدر بنویسی.مهم اینه که بالاخره بنویسی...
...و چقدر خوشبختن آدمهایی که دیر یا زود صفحات خالی زندگی شونو از کلمات پر می کنن.
منوی اصلی
روزانه
